ویدیو از شیرین آجورلو دختری بود که همیشه همه فکر می‌کردن «قوی» به دنیا اومده؛ اما هیچ‌کس نمی‌دید پشت این قدرت چقدر شب‌ها با نگرانی می‌خوابه و صبح‌ها با تردید بیدار می‌شه. او یاد گرفته بود حتی وقتی دلش می‌لرزه، محکم قدم برداره—چون هیچ‌کس قرار نبود مسیر رو براش آسون کنه. یک روز که از همه‌چیز خسته بود، توی کافه‌ای کوچک کنار پنجره نشست و به شلوغی خیابان نگاه کرد. از خودش پرسید: «واقعاً دارم درست می‌رم؟ اصلاً این همه تلاش به جایی می‌رسه؟» تمام فشارها، سکوت‌ها، بی‌توجهی‌ها و سختی‌ها انگار یک‌جا روی شونه‌هاش نشسته بود. در همین فکرها بود که یک دختر بچه کوچک از کنار پنجره رد شد. بارون باریده بود و کفش‌هاش خیس شده بود، اما با هر قدم یک خنده بلند و شاد می‌کرد؛ خنده‌ای از ته دل، بی‌توقع، بی‌نگرانی. انگار دنیا برای او فقط یک بازی بود، نه یک میدان جنگ. دختر بزرگ‌تر همان لحظه فهمید… فهمید که مشکل سختی مسیر نیست؛ مشکل این بود که یادش رفته بود گاهی باید مثل بچه‌ها بخنده، حتی وقتی کفش‌هاش خیسه. یادش رفته بود که می‌شه ادامه داد، حتی بدون اینکه همه‌چی کامل باشه. از جایش بلند شد، چای نیمه‌خورده‌اش را کنار گذاشت و قدم زد زیر باران. این بار باران مزاحم نبود؛ مثل یک شروع دوباره بود. تو دلش گفت: «من از پسش برمیام، چون همیشه از پسش اومدم.» چند ماه بعد، وقتی بالاخره به جایی رسید که سال‌ها آرزویش را داشت، روبه‌روی آینه ایستاد، خودش را نگاه کرد و با یک خنده آرام و مطمئن گفت:می‌ارزید… همهٔ سختی‌ها می ازرید . . @haircut.ajorloo@instagram . . . کوتاهی_حرفه_ای#کوتاهی_ژورنالی#کوتاهی_مو#استایل#مدل#مدلینگ_عکاسی#بیوتی#بیوتی

دختری بود که همیشه همه فکر می‌کردن «قوی» به دنیا اومده؛ اما هیچ‌کس نمی‌دید پشت این قدرت چقدر شب‌ها با…